Căutând cutia veche din partea de jos a dulapului, am dat peste câteva obiecte ciudate. Subţire, colorat, puţin strălucitor... apoi am crezut că sunt scobitori vechi pentru cocktailuri sau resturi de lumini de Crăciun. Știi, genul care se ține de „pentru orice eventualitate”, dar uiți repede că ai nevoie de ele. Cu toate acestea, când le-am luat în mână, ceva m-a intrigat: erau făcute din sticlă, delicat, chiar poetică. Portocaliu, galben, verde... toate aveau un cârlig mic, discret. Dar pentru ce ar putea fi folosite?
Rodzinny sekret, który sięga wstecz w czasie
Zaciekawiony, opowiedziałem o tym jednemu z członków rodziny: bratu mojego dziadka. Jego odpowiedź mnie zaskoczyła, a przede wszystkim… poruszyła . Wybuchnął śmiechem i powiedział, jakby odkrywał skarb: „To małe wazoniki do kieszeni garniturów. Do butonierek”. Miniaturowe wazoniki? Do garniturów? Nie wierzyłem własnym uszom.
A jednak wszystko miało sens: te cienkie szklane rurki dyskretnie wsunięte do górnej kieszeni kurtki, wypełnione odrobiną wody, by utrzymać świeżość kwiatu na wieczór . Taki subtelny detal, a zarazem niezwykle wyrafinowany !
